Sinds oktober vorig jaar heb ik Twitter ontdekt als communicatiemiddel. En ik moet zeggen dat ik inmiddels een behoorlijk fanatiek Twitteraar geworden ben. Dat ik ben gaan Twitteren is ontstaan tijdens de Exotic Green Rally van juli vorig jaar. Twitter bleek toen zeer effectief om korte updates door te geven. Vorige week maandag bleek voor mij de kracht van Twitter pas echt.

Na een lange dag wilde ik rond half tien 's avonds de PC afsluiten. Uit gewoonte keek ik nog heel even op Tweetdeck, het programma waarmee ik mijn Twitter berichten verstuur. Net op dat moment zag ik een noodkreet van Simone Smedes, een van de mensen die ik volg, opduiken. Om een heel lang verhaal kort te maken kwam het er op neer dat zij voor die vrijdag geen fotograaf tot haar beschikking had tijdens haar bruiloft. Haar zwager zou de bruiloft vast leggen, maar hij moest door droeve familieomstandigheden in zijn vaderland Kosovo verstek laten gaan.

Nu ken ik Simone van naam al sinds 2005, denk ik. Ze is net als ik helemaal gek van rally, maar wel met het verschil dat zij in een auto zit en ik foto's sta te maken. We hadden elkaar eigenlijk nog nooit gesproken tot ik in mei 2010 gevraagd werd om de functie van hoofd persdienst bij de Exotic Green Rally te gaan vervullen. Ook Simone is betrokken bij de organisatie van deze Nederlandse rallyklassieker. Vanaf dat moment hebben we elkaar wel wat vaker gesproken, maar ieder van ons is met zijn eigen ding bezig. Maar goed, iemand waarmee ik samenwerk in een groter geheel zat onthand. En als het dan half kan, dan moet daar wat aan gedaan worden vind ik.  

Een snelle blik op mijn agenda leerde me dat ik geen afspraken had op vrijdag. Dus dat heb ik haar verteld via Twitter. Daarna heb ik de PC in mijn kantoor uitgeschakeld en ben naar de huiskamer gegaan. Toch had ik in mijn achterhoofd een vreemd gevoel, waardoor ik de laptop mee naar beneden nam. En maar goed ook want even later kwam er bericht of ze mij nog kon bellen. Nu liep het al bijna tegen 12 uur, maar nood breekt wetten zullen we maar zeggen. Uiteindelijk hebben we dinsdagochtend al vroeg contact gehad. En we spraken af dat ik vrijdag naar Den Bosch en Heusden zou komen om de bruiloft vast leggen. Ik moest wel even wat schuiven in de planning want ondanks dat ik geen afspraken had, was mijn dag wel volgepland als een zogenaamde 'kantoordag'.

Via Google Streetview bekeek ik dinsdag en woensdag meerdere keren de fotolocatie in Heusden en van Simone kreeg ik een link naar een voorbeeldalbum waar ze proeffoto's op gezet hadden. Gewapend met die kennis reed ik vrijdagochtend naar Den Bosch. Het werd een schitterende dag, ondanks dat het koud, druilerig en mistig was. Gedurende de dag bleek voor mij ook dat veel mensen meegeleefd hadden met het probleem dat voor Jan en Simone zo onverwachts en vervelend voor haar zwager opgedoken was. Via Twitter kreeg ik zelfs al een verzoekje om vrijdagavond een sneak preview te laten zien. Toen ik dat Simone en Jan vertelde besloten we bij wijze van grap een foto van het trouwboekje te laten zien en die te laten volgen door een andere foto.  

Ik ben blij dat ik Simone en Jan heb kunnen helpen. En ik hoop dat ik de foto's, ondanks de gebrekkige voorbereiding, heb gemaakt zoals zij zich dat voorgesteld hadden en ook doorgesproken hadden met de originele fotograaf. De foto's zijn inmiddels al op een DVD gebrand en per post naar Den Bosch gestuurd.

11_21012011_0209 11_21012011_0117